Herkomst

Mrs. Eva B. Seeley (bijgenaamd ‘Short’ omdat ze zo klein was) had in een krant gelezen over Arthur Walden en zijn honden. Ze besloot hem op te zoeken op zijn boerderij in Wonalencet. Daar raakte ze zeer onder de indruk van de honden en hun werkvermogen. Zij en haar man, Milton Seeley, besloten Arthur Walden te helpen honden te trainen voor de eerste Admiraal Byrd Antarctica Expeditie in 1927. (…) Na de eerste Byrd Expeditie verkocht Walden zijn Chinook kennel aan de Seeleys. (…) De Seeleys zetten zich volledig in om de Alaska Malamute voor te bereiden op erkenning door de Amerikaanse Kennel Club.Erna Upmeijer

Meer hierover in hoofdstuk 1 ‘Oorsprong en geschiedenis in Amerika’ van het boek: ‘De Alaska Malamute in Nederland’.

honden-slee-sneeuw-lrEens begonnen in America en Canada, ook hier in Nederland al jaren een enthousiast ontvangen ras en bijbehorende sportieve activiteiten. Lees op deze website alles over de oorsprong, het karakter, gedrag, voeding, gezondheid en het werken met de malamute.

In tegenstelling tot veel andere hondenrassen, is de Alaskan Malamute niet het resultaat van een aantal kruisingen die door de mens zijn bedacht. Integendeel, zijn huidige vorm heeft hij bereikt dankzij een niets ontziende selectie ten gunste van de exemplaren die zich het beste hadden aangepast aan de klimaatomstandigheden in het hoge noorden. Het is een poolhond bij uitstek.

Hij heeft zijn rasnaam gekregen van een eskimostam in Alaska, de Mahlemuts. Op zich betekent de naam van deze stam ‘mensen die wonen op de plek van de grote golven’. Dit volk woonde rond de Golf van Kotzebue en de Nortonbaai en leefde voornamelijk van de visvangst. Hun honden werden vooral gebruikt om boten langs de oevers te slepen en voor de jacht op kariboes.

Amerikaanse en Russische schrijvers uit de 19e eeuw die het leven in dat hoge noorden hebben beschreven waren alle getroffen door de eerbied waarmee de eskimo’s hun honden behandelden en door de zorg die aan de honden werd besteed. Maar eigenlijk is dat vanzelfsprekend. De streek waarin deze mensen leefden zijn klimatologisch zo extreem, dat de tweebeners voor hun overleving sterk waren aangewezen op de gezondheid en de kwaliteit van hun viervoeters. Dit verklaart waarom ze voortdurend de beste honden uitkozen om mee te fokken; de honden die het sterkst waren, het beste waren aangepast aan de barre leefomstandigheden en de honden die zich het beste in de sneeuw konden verplaatsen. Een aangename bijkomstigheid was, dat deze honden niet alleen voortreffelijke werkers waren, maar bovendien in hun temperament het nuttige met het aantrekkelijke combineerden. Ze waren heel vriendelijk, zacht en op mensen gericht. Hierdoor werden ze niet alleen als nuttig dier gewaardeerd, maar ook als prettig en warm gezelschapsdier. Dat is heel goed te zien op de films die in het begin van de 20e eeuw bij de eskimo’s werden gemaakt.

Het was de goudkoorts die de Alaskan Malamute bijna het leven heeft gekost. Toen in delen van Alaska goud werd gevonden en de eskimo’s meer vaste verblijfplaatsen kregen, was er minder behoefte aan honden. Tegelijkertijd raakten sledehondenrennen in zwang en werden Malamute’s gekruist met Europese bergrassen. De kwaliteit van de honden verslechterde zo, dat het ras er bijna onderdoor ging.

Tegen 1920 verschenen de eerste Alaskan Malamute’s in de Verenigde Staten. De fokkerij ondervond een enorme impuls van enkele zeer enthousiaste liefhebbers, die wisten hoe ze het ras op het oorspronkelijke hoge peil moesten brengen. Dat waren onder andere Arthur Walden, Milton en Eva Seeley van de Chinook kennel, Paul Voelker (M’Loot kennel) en Dick Hinman. Het duurde echter tot 1935 voordat de American Kennel Club het ras officieel erkende. In dat jaar werd ook de Alaskan Malamute Club opgericht.

Hoewel de Alaskan Malamute snel is, kan hij het wat dat betreft niet opnemen tegen de andere sleehonden. Hij moet dan ook meer als de spreekwoordelijke ‘sneeuwlocomotief worden beschouwd. Hij vertoont een enorme werklust en voelt zich pas prettig bij uitingen van grote kracht en uithoudingsvermogen.