Voor de vrijwilligers was het vroeg hun bed uit 25 september om op tijd alles klaar te hebben voor de deelnemers. Dit was sommigen aan te zien bij aankomst. Er werd dus begonnen met een kop koffie om een beetje wakker te worden. Na de kop koffie werd begonnen met opbouwen. In totaal hadden we twee grote velden tot onze beschikking, waardoor alles ruim opgezet kon worden en er nog genoeg plek over bleef om te gaan zitten. Tijdens het opbouwen kwamen de eerste deelnemers al aan, werd kennisgemaakt en hier en daar gezellig gepraat.

Na een lichte vertraging, sommige deelnemers waren later door een omleiding, werd begonnen met de sportdag. De honden waren in verschillende groepen verdeeld:
Klasse 1: 3 mnd tot 1,5 jaar
Klasse 2: 1,5 jssr tot 9 jaar
Klasse 3: 9 jaar en ouder

Er waren verschillende proeven uitgezet over de loop van de dag:
Agilitybaan: Dit was voor veel honden de eerste keer dat ze allemaal van die rare dingen tegenkwamen en dan moesten ze daar ook nog overheen of doorheen. Voor de één was dit makkelijker dan voor de ander. Dit gaf soms even wat discussie tussen hond en baas. Uiteindelijk deden alle honden alle proeven zonder al te veel problemen. Uiteraard werd er ook het nodige gelachen als de hond weereens net iets anders deed dan de bedoeling was. Zo bleken sommige honden verdomd goed in staat om tussen het rek en de band door te springen, maar door de band was een ander verhaal.

Steppen: van klasse 2 en 3 werd verwacht dat deze de step trokken. Hier werd vooral duidelijk dat sommige honden het principe al kenden, waar anderen het zagen als een wat sneller rondje uit. Vooral de laatste moest soms even wat extra aangespoord worden. Veel honden kregen na ongeveer de helft van de baan door wat de bedoeling was en gingen dan ook vol plezier door.
Klasse 1 hoefde alleen naast mee te rennen. Hier viel op dat de meeste jonge honden hier echt veel lol in hadden en soms wel de step wilden trekken. Het is duidelijk dat de werklust nog niet weg is uit de Malamute.

Weightpull: Dit is in Nederland een jonge sport die de AMCN tot op heden alleen vorig jaar en dit jaar op de sportdag heeft opgezet. Het was niet verplicht en telde ook niet mee in de algemene puntentelling. Dit was een losse competitie voor alleen klasse 2 en 3. Sommige eigenaren wilden het wel een keer proberen en hebben dan ook hun hond voor de kar gezet. Alleen ja, dan kan de eigenaar het wel willen, maar wil de hond ook? Nu bleek dat niet in alle gevallen zo te zijn. Voor veel honden was dit de eerste keer dat deze iets achter zich hadden hangen wat ze zelf op gang moesten brengen. Dat kostte soms even wat aanmoediging, maar dan ging de hond toch. Soms wilde de hond echt niet zelf beginnen. Geen probleem, even helpen met op gang komen, klein stukje zelf laten trekken, goed belonen voor het proberen, alsnog het koekje ofzo geven en eigenaar en hond waren weer blij. En dan was er de categorie: "Ben me daar gek. Jij voor me lopen zonder te werken en ik de kar moeten trekken." Beste lezer, wie denkt dat je een hond kan aansporen dingen te doen die hij / zij niet wil of eigenlijk niet kan met koekjes / brood / worst /  stokvis / wat dan ook, vergeet het. Niet willen of denken het niet te kunnen = niet doen. Uiteraard kregen ook deze honden een knuffel, want ze hadden het tenslotte vaak wel geprobeerd.

Hoe goed kan mijn hond luisteren: Dit was alleen voor klasse 1. Hier werd gekeken hoe goed een vreemde en / of de eigenaar verschillende punten van de hond kon voelen en bekijken. Voorbeelden zijn: voorpoten, buik, rug, achterpoten, tanden. Wat opviel was dat elke pup en jonge hond dit zonder problemen liet gebeuren. Uiteraard waren sommigen lekker enthousiast en wilden deze spelen, maar uiteindelijk ging alles goed.

Skijoring: De bedoeling was zo snel mogelijk een kort parcours af te leggen samen met je hond. Hierin zaten een slalom, tunnel (eigenaar hoefde niet per se mee), achtje lopen / rennen en onder een zeil door. Probleem was alleen dat er op verschillende plekken brood, worst en snoepjes in het parcour lagen. Je hond mee krijgen kon dus een aardige uitdaging zijn. Vooral hierbij is veel gestruikeld, gevallen en gelachen. Vooral langs de kant werd er goed gelachen als baas en hond een andere kant op gingen. We kennen Malamutes en hun liefde voor eten. Neem van de deelnemers aan dat het niet makkelijk was het parcour te nemen zonder opgehouden te worden door je hond.

Dan was er tijdens de pauze een lezing over het communiceren van de hond door Hélène Heijs. Hierbij werd ingegaan op de wijze van communicatie tussen honden. Deze lezing werd als zeer interessant ervaren.

Met bovenstaande activiteiten en uiteraard veel praten en kennismaken werd een hele dag gevuld met gezelligheid en plezier. Een groot voordeel was uiteraard het heerlijke weer. De gehele dag was het een lekkere temperatuur en het grootste voordeel was uiteraard dat het droog bleef. Dit zorgde er ook voor dat er veel bezoekers kwamen om te kijken hoe alles ging. Aan het einde ging iedereen dan ook moe maar voldaan naar zijn bedje toe.

De AMCN wil nogmaals de vrijwilligers en de Utrechtse Rashonden Vereniging bedanken voor hun hulp bij het organiseren en de firma Farmfood voor het sponsoren van deze dag.

Voor alle foto's van deze dag (in totaal 415) klik hier